Με τις αγωγές πνευματικής ιδιοκτησίας που βασίζονται στο Διαδίκτυο να αυξάνονται, το ερώτημα έχει γίνει: πώς θα συμβαδίσει το δίκαιο του Διαδικτύου με τα ζητήματα της ελευθερίας του λόγου - και, σε ποιο βαθμό αυτοί οι νόμοι θα επηρεάσουν τη βιομηχανία φιλοξενίας ιστοσελίδων στο σύνολό της; Παρακάτω παρουσιάζονται και εξετάζονται οι προεκτάσεις ορισμένων πρόσφατων δικαστικών διαδικασιών στο Διαδίκτυο και ο αντίκτυπός τους στον κλάδο της φιλοξενίας ιστοσελίδων.
Διαφορές σχετικά με διπλώματα ευρεσιτεχνίας
Πρόσφατα, μια καναδική εταιρεία κατήγγειλε παραβίαση ενός διπλώματος ευρεσιτεχνίας που κατέχει, σχετικά με το Resource Description Framework (RDF), ένα λογισμικό που βασίζεται στη Γλώσσα Επεκτάσιμης Σήμανσης (XML). Χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνολογία, οι προγραμματιστές μπορούν να δημιουργούν λογισμικό για την πρόσβαση σε διαδικτυακούς πόρους, όπως το περιεχόμενο ιστοσελίδων, αρχεία μουσικής και ψηφιακές φωτογραφίες. Η UFIL Unified Data Technologies, με έδρα το Βανκούβερ, κατέχει το αμερικανικό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας 5.684.985, μια ”μέθοδο και συσκευή που χρησιμοποιεί αναγνωριστικά δεσμών τα οποία εκτελούνται κατά την πρόσβαση σε έναν ενδοδυναμικό κόμβο πληροφοριών’, το οποίο χορηγήθηκε τον Νοέμβριο του 1997. Σύμφωνα με τον ιστότοπο της εταιρείας Patent Enforcement and Royalties Ltd. (PEARL), έως και 45 εταιρείες ενδέχεται να παραβιάζουν τα εν λόγω διπλώματα ευρεσιτεχνίας. Πιστεύεται ότι το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ενδέχεται επίσης να παραβιάζει το πρότυπο RDF Site Summary (περιεχόμενο ιστού που είναι γραμμένο σε μορφή διαφορετική από την HTML). Για παράδειγμα, το RSS (που αναπτύχθηκε αρχικά από την Netscape Communications, η οποία σήμερα ανήκει στην AOL Time Warner), επιτρέπει στους ιστότοπους να ανταλλάσσουν πληροφορίες και περιεχόμενο.
Το World Wide Web Consortium (W3C), το οποίο αξιολογεί και προτείνει πρότυπα για τις τεχνολογίες του διαδικτύου, έχει εγκρίνει το πρότυπο RDF. Η PEARL συνεργάζεται με την UFIL, με σκοπό την επιβολή των αξιώσεων, από το 1999. Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσίευσε το W3C, ο Ντάνιελ Βάιτσνερ, επικεφαλής του τομέα ”Τεχνολογία και Κοινωνία”, ανέφερε ότι το Κονσόρτσιουμ δεν είχε προσεγγιστεί άμεσα σχετικά με το ζήτημα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Ο κ. Βάιτσνερ δήλωσε: «Θεωρούμε ότι είναι πολύ σημαντικό οι θεμελιώδεις τεχνολογικές προδιαγραφές, όπως το RDF, να μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς την καταβολή δικαιωμάτων». Εάν υποπέσει στην αντίληψή μας οτιδήποτε υποδηλώνει ότι αυτό δεν είναι δυνατό, θα λάβουμε υπόψη τα νόμιμα δικαιώματα ιδιοκτησίας, αλλά, ταυτόχρονα, το RDF αναπτύχθηκε ανοιχτά από ένα πολύ ευρύ φάσμα της διαδικτυακής κοινότητας.»Ζητήματα σχετικά με την ελευθερία του λόγου
Η Yahoo!, Inc. κατέθεσε πρόσφατα υπόμνημα ως ’amicus curiae» στο πλαίσιο της αγωγής της κατά της LaLigue contre le Racisme et l’Antisémitisme, υπόθεση αριθ. 01-17424 (9ο Εφετείο). Αργότερα φέτος, ένα ομοσπονδιακό εφετείο θα αποφασίσει αν ο γαλλικός νόμος κατά των διακρίσεων μπορεί να περιορίσει την ελευθερία του λόγου σε ιστότοπους με έδρα τις ΗΠΑ, οι οποίοι είναι προσβάσιμοι από τη Γαλλία.
Το 2000, ένα δικαστήριο του Παρισιού έκρινε ότι ο ιστότοπος της Yahoo! παραβίαζε τη γαλλική νομοθεσία, λόγω του γεγονότος ότι οι χρήστες του πρόσφεραν προς πώληση ορισμένα ναζιστικά αντικείμενα. Προκειμένου να επιβάλουν τη συμμόρφωση με τη δικαστική απόφαση, οι Γάλλοι ενάγοντες πρέπει να ζητήσουν την εκτέλεσή της από αμερικανικό δικαστήριο. Σε απάντηση, η Yahoo! ζήτησε την έκδοση διαταγής αναγνώρισης και ένα ομοσπονδιακό περιφερειακό δικαστήριο έκρινε ότι η εκτέλεση της γαλλικής απόφασης θα παραβίαζε το Πρώτο Τροποποιητικό Σύνταγμα. Η υπόθεση βρίσκεται πλέον σε στάδιο έφεσης. Η υπόθεση του Yahoo! θέτει το ερώτημα αν το Διαδίκτυο πρέπει να διέπεται από μια πληθώρα τοπικών νόμων περί λογοκρισίας από όλο τον κόσμο. Τα αμερικανικά δικαστήρια έχουν αποφανθεί ομόφωνα ότι το Διαδίκτυο πρέπει να απολαμβάνει τον υψηλότερο βαθμό προστασίας βάσει του Πρώτου Τροποποιητικού. Διπλώματα ευρεσιτεχνίας και πνευματική ιδιοκτησία της Web.com με την εταιρεία φιλοξενίας ιστοσελίδων Hostopia
Τον Ιούλιο του 2006, η Web.com, ο γίγαντας με έδρα την Ατλάντα στους τομείς της φιλοξενίας ιστοσελίδων, των διαχειριζόμενων υπηρεσιών ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, του ηλεκτρονικού εμπορίου και των διαδικτυακών επιχειρηματικών εφαρμογών,
συνήψε μια μη αποκλειστική συμφωνία άδειας χρήσης με την εταιρεία φιλοξενίας ιστοσελίδων Hostopia.com Inc., παραχωρώντας στην Hostopia τα δικαιώματα σε δύο από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας της Web.com για πέντε χρόνια, σε μη μεταβιβάσιμη βάση. Το χαρτοφυλάκιο της Web.com, το οποίο περιλαμβάνει 19 καταχωρημένα και πολυάριθμα εκκρεμή διπλώματα ευρεσιτεχνίας στις ΗΠΑ, αφορά διάφορες βασικές τεχνολογίες που είναι ζωτικής σημασίας για τον κλάδο της φιλοξενίας ιστοσελίδων.
Τα αδειοδοτημένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας καλύπτουν γενικά μεθόδους δημιουργίας ιστοσελίδων και πίνακες ελέγχου φιλοξενίας ιστοσελίδων. Σύμφωνα με τη συμφωνία, η Hostopia θα καταβάλλει στην Web.com δικαιώματα ίσα με το 10% των ακαθάριστων εσόδων λιανικής πώλησης στις ΗΠΑ για πέντε χρόνια. Επιπλέον, οι εταιρείες έχουν συνάψει συμφωνία αμοιβαίας παραχώρησης αδειών, στο πλαίσιο της οποίας παραχωρήθηκαν στην Web.com δικαιώματα σε χιλιάδες πρότυπα ιστοσελίδων σε HTML και FLASH, καθώς και άδεια χρήσης πρόσθετης πνευματικής ιδιοκτησίας στο μέλλον χωρίς επιπλέον κόστος. Οι εταιρείες έχουν επίσης συμφωνήσει σε αμοιβαία δέσμευση να μην ασκήσουν αγωγή για παραβίαση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας.
Οι εκπρόσωποι της Web.com έκαναν τις ακόλουθες δηλώσεις σχετικά με τη συμφωνία αδειοδότησης με την Hostopia:
”Η Web.com διαθέτει ένα χαρτοφυλάκιο 19 καταχωρημένων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, ενώ αρκετά ακόμη διπλώματα ευρεσιτεχνίας βρίσκονται σε διαδικασία έγκρισης. Τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας της Web.com αφορούν μια σειρά βασικών τεχνολογιών που είναι ζωτικής σημασίας για τους κλάδους της φιλοξενίας ιστοσελίδων και του λογισμικού ως υπηρεσίας (Software-as-a-Service). Η πρώτη συναλλαγή αδειοδότησης διπλώματος ευρεσιτεχνίας της Web.com αποτέλεσε ορόσημο για την Εταιρεία, καθώς επιβεβαίωσε την πεποίθηση της Web.com σχετικά με την αξία των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της. Η Hostopia κατέβαλε στην Web.com ποσό που αντιστοιχούσε περίπου στο 10% των εσόδων λιανικής πώλησης της Hostopia στις ΗΠΑ για πέντε έτη. Η Web.com σκοπεύει να αξιοποιήσει τα δικαιώματα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της ως μέσο επέκτασης της επωνυμίας και της τεχνολογίας της, με στόχο τη δημιουργία αξίας για τους μετόχους της και την προστασία των καινοτομιών της.”
Όσον αφορά τα νομικά ζητήματα σχετικά με το περιεχόμενο του Διαδικτύου, ο εκπρόσωπος της Web.com δήλωσε: ”Πνευματικά δικαιώματα Οι ιδιοκτήτες ιστοσελίδων και άλλοι δημιουργοί (όπως, για παράδειγμα, οι μπλόγκερ) κατέχουν τα πνευματικά δικαιώματα του περιεχομένου που δημιουργούν, σύμφωνα με τις γενικές αρχές του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Ο νόμος περί πνευματικής ιδιοκτησίας παραχωρεί στον δημιουργό κάθε “έργου” το αποκλειστικό δικαίωμα αντιγραφής και αναπαραγωγής του εν λόγω έργου. Η νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων δεν αφορά μόνο το γραπτό λόγο, αλλά και τη μουσική, τα δραματικά έργα (όπως θεατρικά έργα και ταινίες), την τέχνη, τη γλυπτική και οποιεσδήποτε άλλες μορφές δημιουργικής έκφρασης που αποτυπώνονται σε ένα υλικό μέσο έκφρασης. Στο διαδίκτυο προκύπτουν εύκολα συγκρούσεις, καθώς η τεχνολογία του διαδικτύου καθιστά πολύ εύκολο για τους χρήστες να αντιγράφουν και να κατεβάζουν περιεχόμενο, συμπεριλαμβανομένης της μουσικής, των βίντεο, των εικόνων και του κειμένου. Ενώ ο δημιουργός ενός άρθρου μπορεί να μην έχει αντίρρηση για έναν χρήστη του διαδικτύου που δημιουργεί σύνδεσμο προς ένα γραπτό άρθρο, θα έχει αντίρρηση αν κάποιος αντιγράψει το άρθρο του και το αναδημοσιεύσει σαν να ήταν νέο άρθρο. Γενικά, οι πάροχοι φιλοξενίας ιστότοπων δεν φέρουν ευθύνη εάν ένας από τους πελάτες τους παραβιάσει τα δικαιώματα ενός κατόχου πνευματικών δικαιωμάτων, αντιγράφοντας παράνομα περιεχόμενο στον ιστότοπο του πελάτη. Ο Νόμος για τα Πνευματικά Δικαιώματα στην Ψηφιακή Εποχή (Digital Millennium Copyright Act) δημιουργεί ένα “ασφαλές καταφύγιο” από την ευθύνη για τους παρόχους φιλοξενίας ιστότοπων που ακολουθούν μια συγκεκριμένη διαδικασία κατά την ανταπόκριση σε ειδοποιήσεις από κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων που ισχυρίζονται παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων από περιεχόμενο στον ιστότοπο ενός πελάτη. Μεταξύ άλλων απαιτήσεων, ο πάροχος φιλοξενίας πρέπει να αναστείλει τη λειτουργία του ιστότοπου ενός πελάτη αφού λάβει επίσημη ειδοποίηση που πληροί τις νόμιμες προϋποθέσεις. Ο πάροχος μπορεί, ωστόσο, να επαναφέρει τον ιστότοπο του πελάτη, εάν ο πελάτης απαντήσει με ένορκη δήλωση στην οποία αρνείται οποιαδήποτε παραβίαση, υπό την προϋπόθεση ότι η άρνηση του πελάτη πληροί επίσης τις απαιτήσεις του νόμου. Εφόσον ο πάροχος φιλοξενίας τηρεί τις συγκεκριμένες απαιτήσεις του νόμου, δεν φέρει ευθύνη ακόμη και αν ένα δικαστήριο κρίνει τελικά ότι ο πελάτης του παραβίαζε τα πνευματικά δικαιώματα τρίτου.”
Όσον αφορά τις διαμάχες σχετικά με το περιεχόμενο – συγκεκριμένα τα εμπορικά σήματα – ο εκπρόσωπος της Web.com επανέλαβε: ”Ωστόσο, οι διαμάχες που αφορούν εμπορικά σήματα είναι πιο δύσκολες να διαχειριστούν από τους παρόχους φιλοξενίας. Σε αντίθεση με τη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων — η οποία προστατεύει τον δημιουργό ενός πρωτότυπου έργου — η νομοθεσία περί εμπορικών σημάτων προστατεύει την εμπορική ονομασία ενός πωλητή αγαθών ή υπηρεσιών. Μια πιθανή παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων είναι συχνά εύκολο να εντοπιστεί, αν ο παραβατικός ιστότοπος αντιγράφει κατάφωρα λέξεις ή εικόνες που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Η παραβίαση εμπορικού σήματος είναι, ωστόσο, πιο δύσκολο να εντοπιστεί, καθώς το δικαίωμα επί εμπορικού σήματος στις περισσότερες περιπτώσεις εκτείνεται μόνο στο “πεδίο χρήσης” που καλύπτουν τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες του κατόχου. Για παράδειγμα, εάν η Εταιρεία Α πωλεί προϊόντα “BrandName”, ενδέχεται να έχει δικαιώματα εμπορικού σήματος για το “BrandName”. Ωστόσο, τα δικαιώματα της Εταιρείας Α, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν θα εμποδίσουν την Εταιρεία Β να χρησιμοποιεί το “BrandName” για την πώληση προϊόντων ή υπηρεσιών που διαφέρουν από αυτά που πωλεί η Εταιρεία Α. Η πρόκληση για τους παρόχους φιλοξενίας ιστότοπων προκύπτει όταν ο ιστότοπος ενός πελάτη διαφημίζει προϊόντα ή υπηρεσίες με το “BrandName”, αλλά ένας τρίτος διεκδικεί δικαιώματα εμπορικού σήματος επί του «BrandName». Πώς μπορεί ο πάροχος φιλοξενίας να γνωρίζει εάν τα δικαιώματα του τρίτου υπερισχύουν; Πώς μπορεί ο πάροχος φιλοξενίας να διαπιστώσει εάν τα προϊόντα του πελάτη εμπίπτουν στο «πεδίο χρήσης» του τρίτου;”
Για να αποφύγουν την ευθύνη για τη συμμετοχή τους σε πιθανή παραβίαση εμπορικού σήματος από πελάτη, οι έμπειροι πάροχοι φιλοξενίας ιστοσελίδων θα αναπτύξουν διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για την αντιμετώπιση καταγγελιών περί παραβίασης εμπορικού σήματος και για να διασφαλίσουν ότι οι πελάτες θα επιλύουν τις εν λόγω αξιώσεις. Μεταξύ άλλων, ένας έμπειρος πάροχος φιλοξενίας ιστοσελίδων θα διασφαλίσει ότι η σύμβαση με τον πελάτη του υποχρεώνει τον πελάτη να επιλύσει τις εν λόγω αξιώσεις και να αποζημιώσει τον πάροχο φιλοξενίας για οποιαδήποτε ευθύνη ενδέχεται να αναλάβει λόγω της παράλειψης του πελάτη να το πράξει.”
Ο εκπρόσωπος της Web.com κατέληξε, σχολιάζοντας το ζήτημα της ευθύνης για τη δημοσίευση, δηλώνοντας ότι ”Ένας άλλος τύπος πιθανού προβλήματος περιεχομένου για τους παρόχους φιλοξενίας ιστοσελίδων αφορά την ευθύνη για δυσφήμιση. Η δυσφήμιση αποτελεί αιτία αγωγής (ή πιθανή αγωγή) που προκύπτει όταν ένα μέρος δημοσιεύει μια ψευδή δήλωση, γνωρίζοντας ότι είναι ψευδής, και η δημοσίευση αυτή βλάπτει ένα άλλο πρόσωπο. Για παράδειγμα, εάν ένας πελάτης δημοσίευε στον ιστότοπό του τη δήλωση: “Τα προϊόντα της εταιρείας Χ προκαλούν καρκίνο” και εάν ο πελάτης γνώριζε ότι η δήλωση αυτή ήταν ψευδής, ο πελάτης θα μπορούσε να θεωρηθεί υπεύθυνος για δυσφήμιση έναντι της εταιρείας Χ. Εάν, ωστόσο, ο πελάτης πίστευε ειλικρινά ότι η δήλωση ήταν αληθής, γενικά δεν θα ήταν υπεύθυνος. Η ευθύνη για δυσφήμιση θα καθιστούσε αδύνατη τη λειτουργία του κλάδου της φιλοξενίας ιστοσελίδων, αν δεν υπήρχε ο Νόμος περί Αξιοπρέπειας στις Επικοινωνίες (Communications Decency Act) που ψηφίστηκε από το Κογκρέσο στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Σύμφωνα με τον Νόμο περί Αξιοπρέπειας στις Επικοινωνίες (Communications Decency Act ή “CDA”), οι πάροχοι φιλοξενίας ιστοσελίδων και άλλοι “πάροχοι υπηρεσιών Διαδικτύου” δεν φέρουν ευθύνη για τις δημοσιεύσεις (ή τις δηλώσεις) των πελατών τους, εφόσον δεν συμβάλλουν στην παραγωγή αυτών των δηλώσεων.”
IBM κατά Amazon.com
Η Amazon.com εμπλέκεται σε δικαστικές διαμάχες σχετικά με διπλώματα ευρεσιτεχνίας με την IBM, στο πλαίσιο δύο ξεχωριστών αγωγών. Υποστηρίζεται ότι έχουν παραβιαστεί πέντε διπλώματα ευρεσιτεχνίας, που χρονολογούνται μέχρι και τη δεκαετία του 1980, τα οποία αφορούν όλα την καταλογογράφηση και την αναφορά δεδομένων, συμπεριλαμβανομένης της τροποποίησης διαδικτυακού περιεχομένου. Σύμφωνα με δελτία τύπου που εξέδωσε η IBM, οι διαπραγματεύσεις που διεξάγονται από το 2002 έχουν αποτύχει, εκατοντάδες άλλες εταιρείες έχουν λάβει άδεια χρήσης των ίδιων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και η IBM έχει προσπαθήσει να διαπραγματευτεί συμφωνίες αδειοδότησης με την Amazon. Δεδομένου ότι η Amazon.com βασίζεται σε μεγάλο βαθμό σε τεχνολογίες ιστού και στην ικανότητα γρήγορης επεξεργασίας συναλλαγών μέσω του Διαδικτύου, θα φαινόταν ότι, αν επρόκειτο απλώς για θέμα αδειοδότησης, δεν θα είχαν κανένα πρόβλημα. Ίσως θεωρούν ότι τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας της IBM είναι υπερβολικά ευρέα και καλύπτουν τεχνολογίες που ανέπτυξαν οι ίδιοι εσωτερικά.
Δικτυακή ουδετερότητα
Μία από τις σημαντικότερες πτυχές της ελευθερίας του λόγου στο Διαδίκτυο είναι το γεγονός ότι δεν ανήκει ούτε ελέγχεται από κανένα συγκεκριμένο φορέα. Ωστόσο, καθώς οι τηλεφωνικές και ψηφιακές εταιρείες συνεχίζουν να αναπτύσσονται μέσω συγχωνεύσεων και εξαγορών, η νομοθεσία για το Διαδίκτυο και τα συναφή θέματα, καθώς και οι έννοιες και τα ζητήματα που το διέπουν, έχουν αναδειχθεί στο προσκήνιο ως μια νέα και εύλογη ανησυχία για όλους τους χρήστες του Διαδικτύου.
Θέματα όπως η ουδετερότητα του δικτύου (”net neutrality”) έχουν καταστεί αμφισβητούμενοι τομείς του δικαίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι γίγαντες του Διαδικτύου, όπως η Google, το eBay και η Amazon, φοβούνται ότι οι ιδιοκτήτες δικτύων θα δημιουργήσουν ένα μεροληπτικό σύστημα Διαδικτύου δύο ταχυτήτων, δίνοντας αδικαιολόγητα προτεραιότητα στις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, ενώ υπάρχει επίσης η ανησυχία ότι οι ιδιοκτήτες δικτύων ενδέχεται να επιδιώξουν να λογοκρίνουν ή να αποκλείσουν εντελώς περιεχόμενο κατά τη δική τους κρίση, δημιουργώντας μεροληψία. Οι όροι της συζήτησης αντιπαραθέτουν τους υποστηρικτές της ουδετερότητας (όπως οι μεγαλύτεροι πάροχοι περιεχομένου του Διαδικτύου) εναντίον των υποστηρικτών της ελεύθερης αγοράς (συμπεριλαμβανομένων των τηλεπικοινωνιακών εταιρειών), οι οποίοι αντιτίθενται σε μια τέτοια ρύθμιση, θεωρώντας την αντιπαραγωγική και ακόμη και αντισυνταγματική.
Παραμένει γεγονός ότι η άσκηση των δικαιωμάτων που συνδέονται με την ελευθερία του λόγου και το Διαδίκτυο απαιτεί υψηλό βαθμό κρίσης και υπευθυνότητας από τους χρήστες, τόσο όσον αφορά τις πληροφορίες που λαμβάνουν όσο και αυτές που διαδίδουν. Προκειμένου οι εταιρείες φιλοξενίας ιστοσελίδων να επιβιώσουν, είναι απαραίτητο οι καταναλωτές να συνειδητοποιήσουν και να κατανοήσουν ότι, όταν λαμβάνουν πληροφορίες μέσω του Διαδικτύου, οι εταιρείες φιλοξενίας ιστοσελίδων δεν μπορούν να ελέγχουν, να επαληθεύουν, να εγγυώνται ή να βεβαιώνουν την ακρίβεια και την ποιότητα των διαθέσιμων πληροφοριών.
Ως εκ τούτου, ορισμένο υλικό που δημοσιεύεται στο Διαδίκτυο ενδέχεται να αποτελεί παραβίαση διπλώματος ευρεσιτεχνίας ή/και πνευματικών δικαιωμάτων, να θεωρείται ακατάλληλο για συγκεκριμένες ηλικίες ή να είναι προσβλητικό με οποιονδήποτε άλλο τρόπο. Επειδή οι εταιρείες φιλοξενίας ιστοσελίδων δεν είναι σε θέση να παρακολουθούν ή να λογοκρίνουν το Διαδίκτυο, δεν μπορούν να αναλάβουν καμία ευθύνη για τις συνέπειες που ενδέχεται να προκύψουν από επικοινωνίες στο Διαδίκτυο που ενδεχομένως παραβιάζουν δικαιώματα, είναι ανακριβείς, προσβλητικές, ακατάλληλες ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο παράνομες.
Αν και κάθε χρήστης καλείται να επιδεικνύει κοινή λογική και ορθή κρίση σε σχέση με τις υπηρεσίες που χρησιμοποιεί στο Διαδίκτυο, οι εταιρείες φιλοξενίας ιστοσελίδων διαθέτουν όρους χρήσης που ρυθμίζουν θέματα όπως το spamming και τη διατήρηση ανοιχτών διακομιστών SMTP. Τελικά, εναπόκειται στους χρήστες να επιδείξουν την καλύτερη δυνατή κρίση, όταν βασίζονται σε πληροφορίες που λαμβάνουν από το Διαδίκτυο. Όταν οι χρήστες και/ή οι καταναλωτές διαδίδουν πληροφορίες μέσω του Διαδικτύου, πρέπει επίσης να έχουν κατά νου ότι οι εταιρείες φιλοξενίας ιστοσελίδων δεν ελέγχουν, δεν επεξεργάζονται, δεν λογοκρίνουν ούτε αναλαμβάνουν ευθύνη για οποιαδήποτε πληροφορία δημιουργούν οι χρήστες, οι πελάτες ή οι συνδρομητές τους. Η ίδια ακριβώς ευθύνη που ισχύει για άλλους δημιουργούς όσον αφορά την παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων, τη δυσφήμιση και άλλες επιβλαβείς εκφράσεις, ισχύει και για τους χρήστες στο Διαδίκτυο.
Το αποτέλεσμα των πρόσφατων δικαστικών διαφορών σχετικά με τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας στο Διαδίκτυο θα αρχίσει σίγουρα να δημιουργεί νομολογία
Σε πολλές από τις υποθέσεις, ζητείται από τον δικαστή ή/και την ένορκη επιτροπή να λάβουν αποφάσεις σχετικά με βαθιά ζητήματα τεχνολογικής ισοδυναμίας όσον αφορά την ταχέως εξελισσόμενη τεχνολογία σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, τα οποία μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο συνεχίζουμε να δραστηριοποιούμαστε στο Διαδίκτυο, καθώς και τους μελλοντικούς νόμους που ενδέχεται να προκύψουν από τέτοιες δικαστικές διαμάχες.
Πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας έχουν επιπτώσεις που εκτείνονται πολύ πέρα από την υποτιθέμενη παραβίαση που προσδιορίζεται. Ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας που κρίνεται έγκυρο από μια επιτροπή ενόρκων αποκτά κάτι περισσότερο από το συνήθη καθεστώς της ”τεκμηρίου εγκυρότητας”, στο βαθμό που μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον άλλων μερών. Όλα τα μελλοντικά μέρη, ανεξάρτητα από το αν είναι ή όχι διάδικοι στην αγωγή, επηρεάζονται. Ως εκ τούτου, οι αγωγές για την εγκυρότητα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας έχουν τη δύναμη να επηρεάσουν πολύ περισσότερα από τα δύο εμπλεκόμενα μέρη, σε αντίθεση με άλλες επιχειρηματικές διαφορές.
Δεδομένου ότι το δίκαιο του Διαδικτύου, στο σύνολό του, εξακολουθεί να βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό σε ανεξερεύνητα εδάφη, παραμένει να διαπιστωθεί ποιος θετικός ρόλος μπορεί να διαδραματίσει η κυβέρνηση στο πλαίσιο ενός ρυθμιστικού καθεστώτος. Σε συνδυασμό με τον φόβο ότι οι νέοι νόμοι για την τεχνολογία ενδέχεται να επιτρέψουν στις κυβερνήσεις ή στις μεγάλες επιχειρήσεις να καταπιέσουν την κοινωνία, παρέχοντάς τους τα μέσα να περιορίσουν τα δικαιώματα της ελευθερίας του λόγου, όπως η πρόσβαση σε δημοσιευμένο υλικό και άλλες μορφές λογοκρισίας, το φάσμα των απόψεων σχετικά με τη ρύθμιση του Διαδικτύου μπορεί να φαίνεται ατελείωτο. Το μόνο που γνωρίζουμε με βεβαιότητα είναι ότι το Διαδίκτυο ήρθε για να μείνει. Ως εκ τούτου, τα βασικά ζητήματα που αφορούν την ουσία και την απεραντοσύνη του Διαδικτύου, όπως η ελευθερία της έκφρασης, η ουδετερότητα του δικτύου, οι παραβιάσεις διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και περιεχομένου, θα συνεχίσουν να βρίσκονται στο προσκήνιο. Ο τρόπος με τον οποίο το Κογκρέσο θα αποφανθεί σχετικά με τα νομοσχέδια που αφορούν την ουδετερότητα του Διαδικτύου —τον «Νόμο περί Επικοινωνιών, Επιλογής των Καταναλωτών και Ανάπτυξης Ευρυζωνικών Υπηρεσιών» στη Γερουσία και τον «Νόμο για την Ελευθερία στο Διαδίκτυο και τη Μη Διάκριση» στη Βουλή των Αντιπροσώπων— θα επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο το κοινό θα συνεχίσει να χρησιμοποιεί το Διαδίκτυο και, τελικά, ενδέχεται να καθορίσει την επιτυχία ή την αποτυχία των διαδικτυακών επιχειρήσεων και των εταιρειών φιλοξενίας ιστοσελίδων.